TinyMCE İle İlgili Bir Sorun

Düğün Dernek

Yaşlanıyorum galiba. Nerden mi biliyorum? Yooo tahmin ettiğiniz gibi ne alnımda beliren açılmadan, ne de göz kapaklarımın altındaki çizgilerin derinliğinden. Yaşlanıyorum çünkü daha düne kadar düğünlere ailem tarafından zorla götürülen bir çocukken kendi yaşıtlarımın düğünlerine katılıyorum artık. Evlenen çiftlerin yerine kendimi koyuyorum ve içimi enterasan hisler kaplıyor her seferinde. Hele ki erken davranıp daha önceki yıllarda evlenen arkadaşlarımın çoluk çocuğa karıştıklarını öğrenince daha bir garip oluyorum. Sanmayin ki arkadaşlarımı kıskanıyorum. Tam tersine, onların bu mutluluklarını paylaşmak inanılmaz derecede keyifli. Fakat her katıldığım düğün merasimi, aldığım her çocuk haberi beni o acımasız gerçekle yüz yüze getiriyor. Yaşlanıyorum kabul etmek istemesem de.

Bugün yine o merasimlerinden birine katılıyorum. Her merasimin bana kattığı tecrübeler ile daha bir farklı bakıyorum merasim sırasında gelişen olaylara. Mesela bugün düğün merasiminin nasıl bir fabrikasyona dönüştüğünü gördüm. Bir üretim süreci gibi. Bir kapıdan salona alınan davetliler tören salonuna ayrı kapıdan giren çift ile birleşerek, bir ömür boyu sürmesi dilekleri ile mutluluğun aktini imzalıyorlar ve ne enterasandır ki bu ömürlük anlaşmanın imzalanması sadece üç dakika sürüyor. Evet sadece üç dakika. Ardından hemen takı salonuna alınan davetliler ve çift henüz diğer çiftin takı merasiminin bitmemesi üzerine biraz bekletiliyor. Bu süre içerisinde nikah salonunda yeni bir çift ve bu çiftin davetlileri yerlerini almış oluyorlar zaten. Yani üretim durmaksızın aksamadan devam ediyor. Birden kulağımda güvenlik görevlisinin sesi yükseliyor. “Kapıları kapatın!” Nasıl yani diyorum arkadaşa. Sanırım takı takamayan dışarı çıkamıyor bu fabrikada ) Ve günlerce haftalarca aylarca yapılan hazırlıklar otuz beş dakikalık bir seremoni içinde sonuçlanıyor.

Nikah ardından düğün var tabi. Her merasim için değişiklik arzetsede her merasim için geçerli olan süreçler var. Mesela düğün öncesi evlenecek çiftlerin çocukluk resimleri ile başlayıp evlenme aşamasına gelene kadar ki süreç sunuluyor davetlilere. İlginç olan ise bu fotoğraflar içerisinde flört döneminde anne ve babalardan köşe bucak saklanananların da yer alması Sunum ardından çiftlerin dansı ile başlayan gece geç saatlere kadar eğlence ile devam ediyor.

Bana göre komik gelen bir şey de çiftlerin arkadaşları için hazırlanan masanın genelde mekanın en uzak ve en kuytu yerinde olması Tamam protokolde yer istemiyorum. Fakat insan arkadaşının bu güzel gününde yakınında olmak istiyor. Burdan yetkililere ( düğün sahiplerine) sesleniyorum (sanki dikkate alacaklarmış gibi…). Çiftlerden çok uzak olmayan ve onları görebileceğim masada oturmak istiyorum

İşin şakası bir yana, evlenen her arkadaşımın mutluluğu ile mutlu oluyorum ve evlenen arkadaşlarıma bir ömür mutluluk diliyorum. Lakin kendim için de üzülüyorum çünkü yaşlandığımın yine farkına varıyorum. Bundan sonra evlilik merasimlerinin yanı sıra doğacak çocukların sünnet düğünlerine ve daha sonra da bu çocukların düğün merasimlerine tanıklık edeceğiz, Allah ömür verir ise. Şu an uzak gibi görünse de aslında o kadar da uzak değil.

KPSS Sınavının Ömrümden Götürdüğü Bir Yıla Dair :=)

Başlığa bakıp da ne demek istiyor bu diyebilirsiniz, ama yazdıklarımı okuyunca eminim siz de hak vereceksiniz. İlk defa katıldığım KPSS sınavının mecburi olan ilk oturumuna katılmak üzere akşamdan tüm hazırlıklarımı tamamladım. Olabilecek aksilikleri göz önüne alarak, iki kalem, iki silgi, sınav giriş belgesi ve kimlik olarak da ehliyetimi götürdüm. Saatimi de kurduktan sonra sıcak havaya inat uyumaya çalıştım.

Sabah birşeyler atıştırdıktan sonra hani yine aksilik olabilir diyerek evden erken çıktım. Salona ulaştığımda adaylar yeni yeni içeri alınmaktaydı. Ben de diğer adaylar gibi salonumu bulup yerime oturdum. İki gözetmen bayanın görevli olduğu salonda, eski sınav günlerini yad ettim.

Gözetmen bayanlardan biri sınav giriş kartımı ve ehliyetimi kontrol ettikten sonra soruların dağıtılmasını bekledim. Sınavın başlamasına beş dakika kala her ne hikmetse diğer gözetmenin de kimlikleri kontrol edesi tuttu. İplerin koptuğu nokta da işte tam bu andı. Birden “Beyefendi bu ehliyetteki fotoğraf sonradan yapıştırılmış. Başka bir kimlik varsa onu gösterebilir misiniz? Aksi takdirde sınav salonundan çıkarmak zorunda kalacağım.” sözlerini duymam ile gözlerimin kararması bir oldu. Ben “Hanımefendi, o ehliyet benim 8 yıllık ehliyetim ve şimdiye kadar hiç problem olmadı” açıklamalarım maalesef yetersiz kaldı ve yarım saat içerisinde başka bir kimlik ile gelir isem sınava girebileceğimi aksi takdirde sınava giremeyeceğimi söyledi. Herkesin gözlerini dikerek bana suçlu gibi bakmaya başlaması da işin çabası. Ben bir yandan olayın şokunu atlatmaya çalışırken bir yandan da otobüsle yarım saat içerisinde Evka-4 e nasıl çıkıp ineceğimi düşünmeye başladım. İlk şoku atlatır atlatmaz aklıma taksi geldi. Hemen bir taksi çevirip 30 dakika içerisinde beni tekrar sınava yetiştirip yetiştiremeyeceğini öğrenmeye çalıştım. Lakin taksi şoförü uyuşuğun teki çıkmaz mı? Normal bir zamanda yolları yarış pisti gibi kullanan taksici esnafına inat bizimkisi o gün her nedense kurallara uyası tuttu.
Tüm bu olumsuzluklara rağmen ben sınava 10 dakika gecikmeli olarak girmeyi başardım. Tabi o sıcakta alnımdan ve yüzümden damla damla terler cevap kağıdına damlıyordu. Sonra gözetmen teyzelerden biri su getirdi ve isterseniz bir su için demez mi? Benim öyle bir “Hayır gerekmez!” deyişim vardı ki, bi daha yaklaşmadılar bile. Tüm sınav süresi boyunca ben bir yandan soruları çözmeye çalışıp bir yandan da o gözetmene sınav sonunda neler söyleyeceğimi tasarlayıp durdum. Fakat sınav sonunda küfür etmekle yetindim.

Sonuçta sınav bitti ve benim de ömrümden bir yıl gitti. Değdi mi bilmiyorum. Bunu zaman gösterecek artık. Ama sonuçta bahtsız deve, kutup ayısı ve çöl ilişkisini yakından görme şansım oldu. Vermeyince Mabud, neylesin kel mahmut.

Qmailadmin Ekranında Resimlerin Gözükmemesi

Qmail mail sunucunun yönetiminin web üzerinden gerçekleştirilmesini sağlayan qmailadmin yönetim sırasında birçok kolaylık sağlamakta. Özellikle domainler için açılacak olan mail listelerinin yönetilmesinde birçok avantaja sahip kullanışlı bir arayüz. Geçenlerde gözüme şöyle bir sorun takıldı. Sunucuya “http://x.x.x.x/cgi-bin/qmailadmin” şeklinde bağlandığımda qmailadmin yönetim ekranını sorunsuz bir şekilde görebilmeme rağmen “http://abc.com.tr/cgi-bin/qmailadmin” şeklinde yazdığımda ise resimler yok oluyordu. Resimler yok olduğunda ise birçok işlemi yapmak imkansız hale geliyor.

Qmailadmin kurulumu sırasında “./configure –enable-cgibindir=/path/cgi-bin –enable-htmldir=/path/html/” şeklinde konfigür ediyorsunuz. “make && make install-strip” komutunun ardında “cgi-bin” dizini altında “qmailadmin” çalıştırılabilir dosya “html” dizini altında ise “images/qmailadmin/” dizini ve bu dizin içerisinde de qmailadmin ekranında kullanılan resim dosyaları yer alıyor. Eğer web sunucunuz içerisinde “VirtualHost” kullanıyorsanız ve kullandığınız bu virtual host için tanımladığınız kök dizini web sunucunuzun kök dizininden farklı ise ya “–enable-htmldir=/path/html” parametresindeki veri yolunu virtual hostunuz için kullandığınız dizin ile aynı yapmak durumundasınız.(Bu sefer de ip adresi ile girmeye çalıştığınızda resimler gözükmeyecektir.) Yada kök dizini içerisindeki “images” dizinini virtual host dizinine kopyalamanız gerekiyor.